Buma auhinna filmimuusika nominatsioon

Kas näete kogu filmi? Vaata siia. Kohe saate lingi sellele muljetavaldavale dokumentaalfilmile

Ootamatult olen ma lijst Buma auhinna nominentide seast. Noh, pole täiesti ootamatu. Olin vastanud Buma kultuuri ringkirjale, milles kutsus kandidaate Hollandi standardite järgi maineka Buma auhinna nimel võistlema. Arvestamata tõsiselt, et võistlen auhinna nimel. Aga jah, kui olete uhke selle üle, et töötasite USAs Emmyga pärjatud dokumentaalfilmi kallal, siis soovite sellise vormi täita. Siis saavad nad sellest vähemalt teada, kuna Hollandis ei pööratud sellele riiklikus ajakirjanduses tähelepanu. Kuid piirkondlikus ringhäälingus ja kohalikes ajalehtedes

De laatste 3 jaar is er bij Buma-Award een aparte categorie voor filmmuziek. Collega's kiezen de winnaar. In dit geval door de beroepsgroep van filmcomponisten BMCC. Een eerste blik op hun Buma-Award website leert al snel dat daar klinkende namen op staan die hebben gewonnen en nu genomineerd zijn. Vaak ook terugkerende namen. Ik ben wat dat betreft een outsider. 

Minu seotus filmiga (lisaks vähestele mängufilmidele ja teleseriaalidele) on seotud peamiselt minu veebisaidiga Back to Normandy (www.backtonormandy.org). Mijn bijdrage aan de documentaire Omaha Beach Honor and Sacrifice zou nooit hebben plaatsgevonden als ik al niet jarenlang muziek schreef over mijn passie en de geschiedenis van WWII. Te beginnen in Normandië, 6 Juni 1944, toen de bevrijding van West Europa begon. 

Toen ik lucht kreeg van het ophanden zijnde bezoek van de veteranen van de 29th Infantry Division aan Normandië bij de vieringen van 70 D-day, heb ik er alles aan gedaan om deze docu van muziek te mogen voorzien. Na de nodige afwijzingen (Nederlanders in de USA filmwereld, no way) stuurde ik mijn pitch muziek op. Binnen een paar uur kwam het groene licht. Zie het filmpje hieronder: American Cemetery and Memorial in Normandy France. waar ik de pitch-muziek onder gemonteerd heb.

De muziek moest ook in extreem korte tijd gerealiseerd worden. In een paar weken, omdat de viewing voor de Public Broadcasting Service (PBS) onverwacht vervroegd was. De vraag uit de USA of ik dat kon: "tuurlijk!" was mijn antwoord. Het thema had ik al en ik was al wat aan het experimenteren met muziek voor scenes die ik natuurlijk al verwachtte sinds mijn vele bezoeken en gesprekken in Normandië met veteranen. Ik was dus goed voorbereid.

De docu draait nu bij de omroepstations van de PBS. Ik heb geen idee hoe vaak en waar. Het is wel een uniek document omdat de inhoud uniek is. Het verhaal van een van de meest besproken en intens gefilmde battles zoals de bekende film Saving Private Ryan. Een dergelijke situatie om iets dergelijks op beeld te zetten zal er nooit meer komen nu de veteranen zo langzamerhand uitsterven. De momenten dat je oog in oog staat met de mensen die verantwoordelijke zijn voor de vrijheid van het Westen. Dat komt nooit meer terug.

Minu inspiratsioon tuli otse allikast. Enneolematu au. Nii et olen oma preemia juba kätte saanud. Minu kolleegide poolt üles seatud kandidatuur on tohutu hoog.

Ik maak nog wel eens de grap dat John Williams de muziek heeft geschreven voor de acteurs die Omaha Beach op renden. Ik schreef de muziek voor de echte soldaten die op 6 Juni 1944 daarbij waren.

Kommentaarid (0)

Siin pole veel ühtegi kommentaari

Jätke oma kommentaarid

  1. Kommentaari postitamine külalisena.
Manused (0 / 3)
Jaga oma asukohta